Politiek Dagboek

Beschouwingen van Raphael Smit over Politiek Amersfoort en Omstreken

leave a comment »

Waarin de Amersfoortse coalitie faalt

Zondag 20 februari 2005

Een van de interessante politieke discussieprogramma’s is het programma van Sabine Christiansen, elke zondagavond op de ARD. Deze avond is de discussie extra aantrekkelijk omdat de verkiezingsuitslag in Sleeswijk-Holstein het onderwerp is. Tijdens de discussie lijkt het er nog op dat de rood-groene coalitie in Duitsland noordelijkste Bundesland is weggestemd, pas na middennacht blijkt dat de marge zo krap was dat de met één zetel meerderheid (inclusief de gedoogsteun van de linkse Deens-nationalistische partij) de populaire SPD-premier Simonis haar werk kan voortzetten.

Tijdens de discussie bij Sabine Christiansen vallen een paar dingen op die de Duitse politiek zo boeiend maken en de gemeentepolitiek in Amersfoort tot saaiheid veroordelen. Tot de deelnemers in de discussieronde behoren onder meer Frau Roth, voorzitter van de Duitse Grünen, en de SPD-er Steinbrück, premier van Nordrhein-Westfalen, een Bundesland dat groter is dan ons eigen Nederlandje – een machtig maar ook innemend iemand.
Hoewel Grünen en de SPD politiek op vele niveau’s samenwerken, blijken Roth en Steinbrück over een aantal zaken verschillende standpunten in te nemen. Dat blijkt fijntjes, uit kleine opmerkingen, lichaamstaal en af en toe rechtstreeks in de discussie. De twee blijven uiterst vriendelijk, maar proberen niet op krampachtige wijze elkaar te sparen. Je merkt aan de discussie: de coalitie is een politiek verbond, maar beide partijen hebben elk hun eigen mening en die komt lang niet altijd overeen.

Hoe anders is dat vaak in onze Amersfoortse gemeenteraad. Zeker sinds er een doorstart is gemaakt in de collegesamenwerking (met een stap vooruit bij het CDA en twee stappen achteruit bij de VVD), wordt de discussie tussen de coalitiepartijen – voor zover die plaatsvindt – met en zak meel in mond gevoerd. Eenheid staat voorop en de kiezer zal zich steeds vaker met verbazing afvragen wat het feitelijke verschil is tussen de vijf coalitiepartijen. Het zwakke profiel dat deze partijen al hadden, verbleekt met de week.

Tijdens de discussie bij Sabine Christiansen wordt ook een opmerkelijke constatering gedaan door een van de andere deelnemers aan de discussie, de adjunct-hoofdredacteur van het weekblad Stern, tevens leider van het Berlijnse bureau van dit blad. Hij merkt op dat de kiezers steeds minder worden aangesproken door de traditionele politieke partijen, waartoe de Grünen intussen ook behoren. Kiezers kiezen niet meer omdat programma’s de mensen aanspreken, terwijl ook de topkandidaten Gerhard Schrüder en Angela Merkel intussen alle vernis hebben verloren. De mensen kiezen niet meer vóór een partij, maar tégen de partij die het het slechtste doet, aldus deze vooraanstaande journalist. Een opmerking om over na te denken!

Written by raphaelsmit

21/02/2005 bij 13:15

Geplaatst in Uncategorized

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: