Politiek Dagboek

Beschouwingen van Raphael Smit over Politiek Amersfoort en Omstreken

leave a comment »

Geen behoefte aan betutteling

Woensdag 7 februari 2007

Wat nu? Heeft een groep bekende kunstenaars in onze stad zich ineens getransformeerd tot bikkelharde pornobazen? Staat de eer en het aanzien van onze stad en zijn bewoners op de tocht doordat artistiek Amersfoort zijn ware gedaante toont en zich ontpopt tot seksuele geweldplegers?

Dat zou je gaan denken als je Ruud Schulten van de Burgerpartij, Simone Kennedy van de Christen Unie en een dame van het CDA mag geloven. Zij verzetten zich met gristelijke wedijver tegen de poging van een groep kunstenaars om op ludieke wijze de eeuwenoude relatie tussen kunst en erotiek in beeld te brengen. Niet alleen dat de gemeente zich verre moet houden van een eventuele – bij andere festivals niet ongebruikelijke – geldelijke bijdrage. Neen: onze drie moraalpredikers willen ook elke normale gemeentelijke medewerking, zoals het verstrekken van vergunningen voor artistieke uitingen in de openbare ruimte, een halt toeroepen.
Pure betutteling, ingegeven door angsthazerij en door overgevoeligheid voor met enige ironie ontwikkelde provocatie. Kunst en provocatie: het wakker schudden van verstofte geesten en het op gang brengen van discussie over vermolmde heilige huisjes mag als een van de taken worden gezien die een kunstenaar zich kan toe-eigenen. Er zijn tijden geweest dat griezelige machtshebbers daar moeite mee hadden. Dan werden er boeken verbrand of werden kunstenaars die nu intussen wereldwijd worden vereerd, verbannen. Dat gebeurde in tijden die beangstigend waren, waarin creativiteit die de heersenden niet welgevallig was op brute wijze werd afgestraft. Tijden waar een weldenkend mens niet naar moet terugverlangen. Zou je zo denken, maar we leven schijnbaar toch in een vreemde, restauratieve tijd. Vreselijk!

Vathorstonderzoek: leren uit het verleden

Dinsdag 6 februari 2007

Met de griffier samen zijn deze dag de eerste stappen gezet voor de uitvoering van de motie die vorige week raadsbreed werd aangenomen. In deze motie werd gevraagd onderzoek te verrichten naar de ontwikkeling van Vathorst. Hoe kwam dit vinexinitiatief tot stand? Hoe zat het met het maatschappelijke draagvlak? Wat was de invloed van externe organisaties en bedrijven? Waarom heeft de raad verschillende keren eerder ingenomen standpunten moeten wijzigen? Was de raad steeds tijdig en adequaat geïnformeerd of liep zij achter de feiten aan? Kan een vierjaarlijks in samenstelling veranderde raad haar controlerende taken uitvoeren ten aanzien van ruimtelijke processen – zoals Vathorst – die vier of meer raadsperioden voortduren?

Zin van de motie is om door onderzoek te achterhalen hoe de raad zijn taken heeft uitgevoerd, of de instrumenten daartoe voldoende waren. Het onderzoek moet de onderlinge relaties die tijdens het Vathorstproces tussen verschillende overheden en betrokken bedrijven bestonden, beter in beeld brengen en moet duidelijk maken over welke extra middelen en informatie noodzakelijk zijn om in de toekomst het gevoel van machteloosheid dat de raad gedurende het afgelopen decennium verschillende keren overkwam, kan worden voorkomen.
Het probleem bij de ontwikkeling van Vathorst is dat een onderzoek hiernaar een enorme breedte kan krijgen en waarmee door de bomen het bos niet meer is te zien. De komende twee maanden moet een kleine groep raadsleden een goede onderzoekopdracht opstellen waardoor dreigende onoverzichtelijkheid kan worden voorkomen. Ook moet deze groep een advies aan de raad opstellen over de vorm van het onderzoek: doet de raad dit zelf – al dan niet met hulp van een extern bureau – of wordt er een verzoek aan de rekenkamercommissie gericht. En hoeveel geld hebben we er voor over.
Een ding staat vast: het onderwerp is boeiend maar gecompliceerd. Als het onderzoek slaagt, is het een belangrijk leerstuk voor toekomstige ontwikkelingen.

Wacht met afsluiten van tunnel Hooglanderveen

Maandag 5 februari 2007

De raad buigt zich volgende week weer over de dreigende afsluiting van het Hooglanderveen. Een gedeeltelijke afsluiting en in tijd beperkt, maar een afsluiting die voor de bewoners van Hooglanderveen heel wat gevolgen kan hebben. En los daarvan: het is de zoveelste actie waarbij de inwoners van Hooglanderveen het gevoel hebben dat er met hen wordt gesold en dat bij de realisatie van Vathorst niet het welzijn van bewoners maar geld en grondexploitaties de boventoon voeren. De zogenaamde Groene Zoom, de Boulevard die dichter bij het dorp kwam dan verwacht, de bouw van een kolossaal kantorenpark aan de rand van het dorp (als alle plannen zich tenminste laten realiseren), het zijn enkele voorbeelden.

Uiteindelijk komt het met de ontsluiting van het dorp wel goed. Maar je zou toch denken dat er enige planning plaatsvindt, bij de gemeente of bij het OBV. Bij verstandige planning had het afsluiten van de bestaande verbinding tussen Hooglanderveen enerzijds en Hoevelaken, Nijkerk en het kruispunt Hoevelaken anderzijds, pas plaatsgevonden nadat de al jaren geplande nieuwe tunnel aan de zuid-oostkant van het dorp gereed is.
Er kan iets fout gaan met de planning, misschien dat andere overheden niet tijdig schakelden. Maar het mag toch niet zo zijn dat de bewoners in Hooglanderveen daar de dupe van worden. Die hebben al genoeg voor hun kiezen gekregen!

Lang leve de burgerbuddy’s

Zaterdag 3 februari 2007

Het provinciaal bestuur is veel bewoners in onze provincie net zo vertrouwd als het mausoleum op het Rode Plein in Moskou. Wie af en toe op het provinciehuis belandt, overvalt dan ook het gevoel dat de tijd er heeft stilgestaan en men in een wereld beland van verstofte, in andere tijden levende regenten. Ten behoeve van het arbeidsklimaat onder de provinciale ambtenaren stond bij de ingang van het provinciehuis een bordje: ‘Stilte en rust a.u.b.’ Dat bordje is al langere tijd geleden omgewaaid, de provinciale bureaucratie vergadert al ruim een jaar over de vraag wie deze noodzakelijke vingerwijzing weer opricht. Overleg in het tempo dat past bij het imago van dit grotendeels overbodig bestuurslichaam.

Nu de verkiezingen in het zicht komen, zijn wakkere geesten binnen de provinciale organisatie op het idee gekomen om iets te doen aan de relatie tussen de kandidaat-lijsttrekkers en het gewone klootjesvolk in de provincie. ‘Wakkere geesten’ schrijf ik, het idee moet dus buiten werktijd zijn ontstaan. Maar je kunt je afvragen of met een simpele actie in verkiezingstijd de falende communicatie, eigen aan ons provinciaal bestuur, kan worden gecompenseerd. Misschien leeft bij onze provinciale bestuurders en hun adviseur het idee dat iets meer bewegen zoveel stof doet opwaaien dat de storende introversie binnen deze grootste sociale werkplaats in onze provincie aan het beeld wordt ontrokken.
Het idee: burgerbuddy’s. Je moet er maar opkomen. Tien inwoners van onze provincie bleken bereid te zijn deze rol op zich te nemen. Op basis waarvan dit tiental tot deze hoge roeping werd opgewekt, is mij ook na navraag nog steeds niet duidelijk. Hoe dan ook: deze burgerbuddy’s (je moet maar op de naam komen!) moeten een aantal weken lang de lijsttrekkers informeren hoe een gewoon, normaal mens binnen onze provincie denkt en doet. Ze zullen vuur zien branden, daar in het provinciehuis!

Donderdag konden de lijsttrekkers door een half uurtje speeddating – een begrip dat in het algemeen aanleiding geeft tot grote neerslachtigheid – kennismaken met de burgerbuddy’s en een keuze bepalen. Voor de lezer zal het een hele opluchting zijn, te weten dat er is voorzien in de mogelijkheid dat onze provinciale regenten kennis kunnen maken met een normaal mens, wie dat ook moge zijn.
Vertegenwoordigers van twaalf plaatselijke partijen – waaronder de Burgerpartij en Jouw Amersfoort – hebben het initiatief genomen om aan de provinciale verkiezingen deel te nemen. Dat doen ze onder de naam ‘Mooi Utrecht’. Grappige bijkomstigheid blijkt te zijn dat de provincie een half miljoen euro heeft uitgetrokken voor een speciale verkiezingscampagne – een soort uit paniekgevoelens geboren vorm van geldverkwisting – en dat doet onder het motto: ‘Kies 7 maart voor een Mooier Utrecht’. Omdat de provinciale communicatiemedewerkers maar moeilijk kunnen wennen aan de twee nieuwe partijen (naast Mooi Utrecht ook de PVV), is deze campagneslogan een aardige compensatie voor Mooi Utrecht. Hoewel: eigenlijk had ik dit niet moeten schrijven, het zal nog maanden duren voor ze er op het provinciehuis zelf achterkomen.
Uiteraard heeft de lijsttrekker van Mooi Utrecht bedankt voor de burgerbuddy. Aan die onzin doen we niet mee. De kandidaten van Mooi Utrecht beschikken via de plaatselijke partijen over honderden buddy’s – niet alleen in de tijd van de verkiezingscampagne, maar al jaren lang. Dat is heel wat effectiever dan de kortbare, zinloze actie die men binnen de provinciale bureaucratie heeft uitgevogeld!

Written by raphaelsmit

08/02/2007 bij 23:11

Geplaatst in Uncategorized

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: