Politiek Dagboek

Beschouwingen van Raphael Smit over Politiek Amersfoort en Omstreken

Omroep Amersfoort: het einde van een lijdensweg

Vrijdag 26 februari 2010

Omroep Amersfoort gaat vanaf maandag uit de lucht. Wat Radio M ruim tien jaar geleden niet lukte, is nu wel gelukt. RTV Utrecht heeft een concurrent uit de markt gedrukt. Onder de vlag van ‘samenwerking’ wordt een lokale omroep, die de afgelopen decennia een hoog aanzien in lokaal medialand genoot, om zeep geholpen.

Verbaasd ben ik niet. In 1999 trok de BDU onverwacht de handen af van Omroep Amersfoort. Waarom en hoe, daar is een boek over te schrijven. Ik was sinds toen sinds enkele maanden voorzitter van de omroep, die kort daarvoor een bestuurlijke crisis had doorgemaakt. In plaats van een statutaire taak moest ik vol aan de bak om een doorstart te organiseren. Gelijktijdig vond de Utrechtse mediagedeputeerde dat onze provincie, als laatste, een provinciale televisiezender moest krijgen. Haar idee: combineer de technische kennis van de twee lokale televisiebedrijven – Utrecht en Amersfoort – met de provinciale kennis van Radio M.

Klonk aardig. Maar het bestuur van Radio M en een groot deel van zijn medewerkers keken met de nodige dédain naar de twee lokale omroepen, die bede vooral op vrijwilligers steunden. Met als grootste verschil dat het Utrechtse gemeentebestuur meer dan een miljoen guldens voor een lokale zender overhad, terwijl in Amersfoort elk jaar spanning heerste omtrent de vraag: krijgen we een subsidie van ongeveer tien procent van het Utrechtse bedrag. Het Amersfoortse gemeentebestuur zat graag voor een dubbeltje op de eerste rang – toen, en nu ook.

De beoogde samenwerking ging niet door. Al spoedig bleek dat Radio M helemaal niet in de lokale vrijwilligers was geïnteresseerd. Eventuele samenwerking zou uitlopen op commercieel en technisch kannibalisme – net als nu overigens, naar ik vermoed. Wel rekte ik het overleg maanden en maanden op om een deel van de met ontslag bedreigde medewerkers uit de BDU-tijd binnen de nieuwe provinciale zender te loodsen.

Er was toen overigens best een vorm van samenwerking mogelijk. ‘Vensterprogramma’s ‘ was het toverwoord. Maar dat hield in dat de mensen van Radio M toch iets hadden moeten inleveren, en dat zat er niet in. Overigens heeft Radio M vele gesprekken lang vastgehouden aan een bij hen passende naam voor de nieuwe provinciale tv-zender: TVM. Nadat ik vrachtwagens met reclame voor een gelijknamig verzekeringsbedrijf op de weg zag, kon dit idee van tafel.

En nu is het dus toch zover. En nog erger dan in  1999. De oude apparatuur van toen, die met veel kunst- en vliegwerk nog jaren dienst heeft gedaan, is intussen met een forse gemeentelijke subsidie vervangen. De ongeclausuleerde voorwaarde van ons gemeentebestuur betreffende samenwerking met RTV Utrecht heeft zich ontpopt als een paard van Troye. Hopelijk weet een Aeneas nog aan deze annexatie te ontsnappen, een Dido te ontwijken en met een nieuw initiatief te komen.

Dat brengt mij overigens bij Eemland TV, vorig jaar de grote concurrent van Omroep Amersfoort. Lieve mensen, maar ik heb het bedrijfsplan gelezen waarmee zij onze stad van een lokaal radio- en tv-station wilden voorzien. Het financiële debacle zou nog groter zijn geweest dan bij Omroep Amersfoort. Het feitelijke punt is: een publiek televisiestation in de lucht houden kan alleen maar met een forse overheidsubsidie. En dat hebben we er in Amersfoort niet voor over, dus is het nu ‘einde oefening’.

 Citaten zijn beter dan argumenten. Met citaten kan men een debat winnen, zonder de tegenstander te overtuigen.

Written by raphaelsmit

28/02/2010 bij 15:49

Geplaatst in Amersfoort

%d bloggers liken dit: